View More

Ένα Παιχνίδι Με Το Νέο Κύμα Από Τον Κ. Βήτα και την Πόπη Αστεριάδη

23 χρόνια μετά τη συνεργασία του Κ. Βήτα με την νεοκυματική τραγουδίστρια Πόπη Αστεριάδη, ο δίσκος επανακυκλοφορεί από τη Veego Records και ο μουσικός μιλάει στο Ζώη Χαλκιόπουλο για τη δημιουργία του.

Ζώης Χαλκιόπουλος
Ζώης Χαλκιόπουλος

Άφησα πονηρά, τάχα μου κατά λάθος τη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα σε ένα ατελείωτο shuffle play και ξάπλωσα να κοιμηθώ για μεσημέρι, που δεν το συνηθίζω. Ο μεσημεριανός ύπνος από μικρό παιδί με τρόμαζε, αφενός γιατί έβλεπα πάντα μυστήρια όνειρα, αφετέρου γιατί ξύπναγα πάντα σα ζόμπι, εκτός τόπου και χρόνου. Και αυτό δεν νομίζω πως συμβαίνει μόνο σε μένα. Μίας που έψαχνα αφορμή για έμπνευση, μίας που ο πρώτος μίνι καύσωνας ήταν ήδη εδώ και όλα οδηγούσαν προς το πιο σκιερό κομμάτι του σπιτιού, έφτασε η στιγμή να μπει στο πικάπ ένας μεγάλος δίσκος.

Ε, να λοιπόν που για πρώτη φορά ένας απογευματινός ύπνος με βύθισε γλυκά σε γνώριμα νερά και με ξέβρασε χαρούμενο σε μέρη που έχω περάσει καλά, σε μέρη που νιώθω όμορφα. Αναζωογονημένος, είναι το μόνο σίγουρο. Αν αρνούμουν ότι ο Κ. Βήτα είναι μέρος του DNA των Ελλήνων ακροατών από τις αρχές του 1990, μετά θα ήμουν σίγουρα άδικος. Δε γνωρίζω προσωπικά κανέναν που να μην έχει ερωτευτεί, ταξιδέψει, συγκινηθεί, μεγαλώσει με τη μουσική αυτού του αγαπημένου, ονειροπαρμένου μουσικού. Από τη Στέρεο Νόβα εποχή ως την σόλο καριέρα του. Μιλώντας για τον εαυτό μου, προτιμώ όλα τα σόλο άλμπουμ του περισσότερο. Όχι επειδή είναι ενδεχομένως ανώτερα από αυτά των Στέρεο Νόβα, αφού υπάρχουν τεράστιες διαφορές, αλλά επειδή εκεί ο Βήτα έβγαλε πολλή αγάπη. Ήταν πιο προσωπικά τα πράγματα εκεί, όπως και να το κάνεις.
 
Εκτιμώ πολύ τους δίσκους που ακούσαμε στην εποχή τους αλλά καταλάβαμε πραγματικά πολύ αργότερα. Και αυτό γιατί δεν είχαμε τις μουσικές γνώσεις για να μπούμε πιο βαθιά. Ήταν 1998 όταν ο Κωνσταντίνος Βήτα ξεκίνησε δικά του πράγματα μετά από την πολύ ώριμη «Βιταμίνα Τεκ» του 1997 και αποφάσισε να ασχοληθεί με μουσικούς από το μαγικό νέο κύμα του Γιάννη Σπανού. Μόνο και μόνο στην ιδέα, φρικάρω. Μιλάμε για μια περίοδο που είχαν σχεδόν σβήσει όλοι αυτοί οι τραγουδιστές που το αντιπροσώπευαν. Καλά, δεν μιλάμε για εμάς, τότε απλά τους γνωρίζαμε σαν έλληνες τραγουδοποιούς. Πολύ αργότερα ασχολήθηκα με το νέο κύμα και το λάτρεψα ομολογουμένως, το έβαλα βαθιά στην ψυχή μου. Και τώρα που το σκέφτομαι, πραγματικά ήταν μονόδρομος για κάποιον σαν τον Κ. Βήτα να κάνει συνεργασίες με το νέο κύμα.
 
 
Στη δίνη της ηλεκτρονικής μουσικής, παγκοσμίως, στα τέλη του 1990, ο Βήτα συνεργάζεται με την Πόπη Αστεριάδη της Zodiac και της Lyra για έναν ολόκληρο δίσκο και βουτάει βαθιά στην παραγωγή. Το Ένα Παιχνίδι που κυκλοφόρησε μόνο σε CD τότε από την FM Records ήταν ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχω ακούσει με ελληνική σφραγίδα, ίσως το βάζω πια μέσα στα κλασικά εγχώρια δισκογραφήματα, αφού το κέρδισε. Δώδεκα κομμάτια με την αισθαντική φωνή της Αστεριάδη σε στίχους και μουσική του Κ. Βήτα. Αισθητικής μεγατόνων. Συνθεσάιζερς, προγράμματα software, μικρόφωνα, ακουστικές κιθάρες, πιάνο, drum n bass λούπες, υπέροχες μπασογραμμές  φλάουτα, σαξόφωνα ακόμα και μπουζούκι υπάρχει εδώ. Όλα ώριμα. Δεν είναι λοιπόν μόνο η εξαιρετική συνεργασία με ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του νέου κύματος αλλά και όλο το στήσιμο του δίσκου. Ο d'n'b ήχος μας ήταν τότε γνώριμος από το «Ταξίδι στη Γη» που ήταν και το hit του δίσκου, αλλά και το lounge bolero στυλ του «Τ' Αστέρια την Νύχτα» ήταν αναμφίβολα πολύ μπροστά.
 
 
Ο Κ. Βήτα μιλάει για τον δίσκο στο Avopolis:
 

Αυτός ο δίσκος ήταν προέκταση όσων άκουγες εκείνην την εποχή; Τι πράγματα άκουγες τότε; Από τη στιγμή που έγραψα το «Ταξίδι στη γη» είχα μέσα μου μια επιθυμία να γράψω μερικά τραγούδια για την Πόπη. Έτσι άρχισα να γράφω κυρίως στην κιθάρα τα τραγούδια και πολύ πιο μετά άρχισα να τα μετατρέπω σε ενορχηστρώσεις. Τα κανονικά ντέμο είναι πολύ πιο διαφορετικά από αυτό που συνέβη στο στούντιο, θυμίζουν πιο πολύ ένα folk άλμπουμ, εννοώ ότι ήταν όλα πολύ ακουστικά. Μιλάμε για το 1997, μια εποχή που η ηλεκτρονική μουσική και η techno αρχίζουν και ξεφτίζουν και όλοι ψάχνουν κάτι καινούργιο, μέχρι και τις αρχές του 2000 υπάρχει ένα λυκόφως που διαρκεί πολύ περισσότερο, ενώ τα mp3, ο winamp που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο αρχίζουν και φέρνουν ανατριχίλες στη μουσική κοινότητα. Το άλμπουμ ήθελα να θυμίζει μουσική του '60 με νέες ενορχηστρώσεις, άκουγα Burt Bacharach, Carpenters, Paul Williams, Ray Conniff, Donald Byrd, Pat Martino και βάζοντας και ένα άγγιγμα  από trip hop, ξεκίνησα τις ηχογραφήσεις. Επίσης βρήκα τους καλύτερους μουσικούς που θα έπαιζαν στο άλμπουμ. Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη εμπειρία, η ηχογράφηση έγινε στον Ταύρο στο στούντιο των C&C.

Πώς έγινε η επαφή με την Αστεριάδη; Κρύβεται κάποια ωραία ιστορία από πίσω; Έγραψα το «Ταξίδι στη γη» μετά τα μεσάνυχτα που είχα γυρίσει από ένα κλαμπ, ήταν μια πολύ άσχημη νύχτα, αρνητικά φορτισμένη, κάπνιζα στη βεράντα μου και κοιτούσα τις επιγραφές των σούπερ μάρκετ, ήταν άνοιξη, ήταν ένας γαλακτώδης συννεφιασμένος ουρανός και ένας νοτιάς αφόρητος. Σκεφτόμουν την πρώτη μου αγάπη, ήταν ένα αντίστοιχο βράδυ με τα ίδια χρώματα στην Μελβούρνη, γυρνούσαμε από ένα πάρτι στο Πανεπιστήμιο. Είχα την κιθάρα στο κρεβάτι και αμέσως άρχισα να γράφω το τραγούδι, μέσα σε μία ώρα ήταν έτοιμο. Συνέβη κάτι πολύ παράξενο την ώρα που τραγουδούσα, μπερδευόταν η φωνή μου με την φωνή της Αστεριάδη, ήταν κάτι πολύ έντονο, ήξερα πως θα το τραγουδούσε η Πόπη. Το επόμενο πρωί πήρα τηλέφωνο στην εταιρία και ζήτησα να μου βρουν το τηλέφωνό της. Μίλησα μαζί της και μου είπε να πάω στα μπουζούκια που τραγουδούσε στην Πειραϊκή, έβαλα το κοστούμι μου και πήγα το ίδιο βράδυ. 'Ετσι ξεκίνησαν όλα, ήταν σαν να γνωριζόμασταν πολύ καιρό, σαν να μην είχαμε χαθεί ποτέ. Όταν τραγούδησε τις πρώτες νότες στο στούντιο θυμάμαι ότι έκλαιγα…

Πώς νιώθεις που κυκλοφόρησε σε βινύλιο και ξανασυστήνεται στο κοινό και πως σου ακούγεται, 23 χρόνια μετά; Θα άλλαζες κάτι; Πραγματικά χάρηκα πάρα πολύ όταν μου τηλεφώνησε ο Αντρέας Μητρέλης από την Veego και μου είπε πως ήθελε να εκδώσει το βινύλιο. Και η Πόπη χάρηκε πολύ όταν της το είπα. Είναι πολύ ευχάριστο που γίνονται επανεκδόσεις παλιών άλμπουμ. Το λέω αυτό γενικά, είναι κάτι πολύ όμορφο γιατί ανακαλύπτουμε ξανά παλιά μουσική. Όχι δεν θα άλλαζα κάτι, δεν μπορώ να αλλάξω το παρελθόν, έτσι έγιναν τα πράγματα, σου αρέσει δεν σου αρέσει αυτό είναι τώρα. Η αλήθεια είναι πως βρίσκεις λάθη ακούγοντας  τις παλιές δουλειές. Ίσως όλα γίνονται για να μας υπενθυμίσουν πως ποτέ δεν θα είμαστε τέλειοι. Το ίδιο νιώθω και με τη ζωγραφική. Ευχαριστήθηκα  πολύ το mastering που έγινε και την απόδοση του αναλογικού ήχου.

 
Ο δίσκος Ένα Παιχνίδι του Κ. Βήτα και της Πόπης Αστεριάδη κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βινυλιακή προσεγμένη έκδοση (Gatefold, Laminated Cover, Coloured - Black) 500 αντιτύπων από τη Veego Records.
 
 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια ...

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το ...

FEATURED TODAY

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αποχαιρετά με μία playlist για το καλοκαίρι.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Μπομο Κατσιώνη των Warrior Path και των Stray Gods.

HOT STORIES

Μια διαφορετική εκδοχή του κομματιού που κλείνει τον νέο της δίσκο.

Η μπάντα αποκάλυψε το tracklist του Pressure Machine και σε αυτό βρίσκουμε ένα γνωστό όνομα...

Top